...Fascinerend

Òhoh, meissie toch. Wat naar om het allemaal terug te lezen. Huilen

Gelukkig maar dat het nu is, zoals het is! Je hebt een mooie man, dat komt door de Grote. Hoe hilarisch eigenlijk.....
Het gaat goed met het grote S. Je hebt al 18! Jeeeej!

Alhoewel ik nu het even niet meer wil, het grote S. Maar ik moet het wel volhouden! Maar dat gaat lukken. Ik heb het nu alleen een beetje druk met cadeautjes kopen, mailtjes beantwoorden, kamer opruimen. Van die nutteloze dingen die ik altijd uitstel.

Mmm, ik heb nu eigenlijk geen zin om verder te schrijven. Fascinerend waarom ik daar toch mee gestopt ben. Misschien omdat ik dan alleen maar ga zeiken? Bizar.

Fascinerend ja. Zo veel dingen in mijn leven zijn fascinerend. Ha! Ik werd net ook gebeld door....JUIST! Fascinerend. Goed, prima. dat was 'm. Ik ga maar een boterham met paté eten. Hihi.

 

Sociaal-wenselijk

Ok, ik heb dus eigenlijk echt helemaal geen zin in dat feest vanavond. Een beetje tof gaan zitten doen en doen alsof het zo'n leuk verenigingsjaar was en dat vervolgens fantastisch afsluiten. NEE HOOR. Bedankt.
En me aaah-hoe-kan-het-ook-anders weer druk maken om bepaalde dingen. Nee, ik heb er geen zin in. Nee, ik heb geen zin om het KB tof te zien zitten doen. Nee. Nee, ik vind het nu allemaal niet leuk. Nee, ik hoef dat niet te zien. Net als vandaag dat ik zag wie er allemaal in de Grote zaten. En natuurlijk zat die kerel erin. Smerige inlikker. Lijkt een beetje op de Corpulente Kuthomo.

Heerlijk. Heeeeeeeerlijk om even zo te mogen denken. Ik hoop stiekem dat het toch tof wordt. Dat het net zo'n gevoel is als dinsdag. Ik had er helemaal geen zin in en toen werd het heel gaaf. Mmm..maar ergens voelt het alsof dat niet zo is. Want ik heb geen zin om te zuipen om te dansen om te party-en. Nee. Ik wil het niet. Maar toch ga ik. Want dat is sociaal-wenselijk. Dat is overigens het woord van de dag: Sociaal-wenselijk.

Oh, en dan ben ik ook nog eens moe. Maar goed. Het wordt leuk. Positief denken. Leuke bar. Leuke borrel. Leuk feestje. Allemaal met leuke mensen. Ohoh! Idd, zó sociaal-wenselijk....

De stomme kant van 2005-2006

Serieus, ik stond er gisteren bij stil en toen dacht ik wat een kutjaar is dit eigenlijk...

Ik ben afgewezen voor het bestuur.
Ik ben afgewezen voor de Grote.
Ik ben geen Collegium meer.
Ik vond ineens dat ik in de polygame klooifase zat ipv de monogame.
Aan de polygame klooifase kwam dan ook ineens bruut en pijnlijk een eind.
Ik ben 'the other woman' geweest. Het meest frustrerende is nog dat ik het tegen niemand zeggen kan..
Ik snap nog steeds mijn Statistiek niet.
Ik heb behoorlijk gefaald in alles van mijn 1e en 2e jaar halen.
Mijn motivatie is ver te zoeken...
Oh en er is natuurlijk nu geen enkele 'leuke' man in mijn leven.


Al mijn genetwerk is voor niets geweest.

Natuurlijk zijn er ook leuke dingen gebeurd, maar daar ga ik nu nog niet over uitweiden. Nu ga ik maar de motivatie zoeken voor het grote S.

Weekend

Het is alweer maandag. Weekend voorbij. Ik ben erachter gekomen dat ik dinsdag tentamen heb ipv vandaag. Misschien dat ik daarom dacht: lekker boeiend!

Wat een loos weekend was het eigenlijk. Ja. Ik heb mijn kast opgeruimd. Prima! Maar verder dan ook helemaal niets gedaan. Moet ik me nou schuldig hierover voelen of was het dan ook daadwerkelijk VEEL te warm? Nu ik er zo over nadenk, ben ik toch wel redelijk zenuwachtig voor hét gesprekje, om 17uur. Pfffff. Goed. Misschien moet ik even trots worden op mezelf door nu KEIHARD aan te slag te gaan.

Dat ga ik doen. Eerst douchen. Ontbijten (fatsoenlijk dit keer!). Afwassen. Studeren met een grote hoofdletter S. Ohja en de was doen. En dan is het zo 17uur.....

Een mooie dag

Goed, ik ben wakker. De dag van mijn uitje, zou je zeggen. Maar nu beheerst ineens het gevoel van NEE, ik ga niet. Ik begrijp niet waarom ik dat heb... Ik heb geen zin om de trein te nemen, daar doelloos rond te lopen, maar eigenlijk wel een doel hebben en dat doel waarschijnlijk toch niet kunnen bereiken.

Dus ik ga wat anders doen, iets ook voor mezelf. Iets waardoor ik hier blijf. Misschien, misschien ga ik wel mijn foto's digitaal bestellen. Of mijn kast eindelijk opruimen. Het altijd terugkerende element beginnend met een S. kan natuurlijk ook. En de brief schrijven.

Mensen, dát ga ik doen. Ik ga NU douchen en dan wordt het nog steeds een uitje voor mezelf alleen. Alleen met een andere invulling. Het wordt een mooie dag. Goed, ik weet al dat het na 16.30uur een mooie dag gaat worden. Maar ik heb er niet al te hoge verwachtingen van, hoop ik, anders gaat het weer tegenvallen en dat willen we niet.

Ja. Het wordt een mooie dag. De zon schijnt. Ik ben gelukkig.

Mijn uitje

Ok, mailtje verstuurd. Tevredenheid. Wat nu? Het volgende op de lijst: Studeren. Goed punt. Maandag tentamen. Maar ik heb echt sterk de behoefte om morgen iets voor mezelf te doen, gewoon voor mezelf, een uitje. 's Avonds een relax feestje. Jeeej. Ik weet dat ik beter kan gaan studeren, maar ik wil gewoon morgen een uitje. Mijn uitje. Dus, zal ik morgen in de trein zitten. Om 10uur wil ik er zijn. En dat is dan mijn uitje. Studeren kan ook zaterdag, brak. Het komt goed. Ooit. Al is het maandag om 13.30uur bij mijn tentamen, dan, dan zie ik het licht. Positieve gedachtes, daar zouden ze een standbeeld voor moeten oprichten Smile

Terwijl ik eigenlijk...

Nu moet ik dus eigenlijk een mailtje sturen naar mijn Clubgenoten over het weekend. Maar nu heb ik dus altijd als ik ergens tegenop zie, dat ik het niet wil doen en uitstel, uitstel tot de laatste seconde. Mijn hemel. Ben ik een beetje een weblog aan het aanmaken..HALLO?

Ik ben nu al aan het denken wat ik zometeen op Hyves ga zetten: 'eten met J. en werken, terwijl ik eigenlijk..' Terwijl ik eigenlijk wat? Een mailtje moet sturen wat echt 5minuten werk is? Terwijl ik eigenlijk zou moeten studeren, maar goed, dus heb gefaald de afgelopen 3 jaar en daardoor nog steeds mijn Statistiek niet snap. Terwijl ik dan dus eigenlijk ooit die werkgroepen had moeten volgen...GAST! Oh waarom bedenk ik me toch alles te laat en vooral dit, veeeel te laat, zeg maar hallo, 3 jaar te laat. Ow, kon ik het maar opnieuw doen, maar dat is ook maar zo'n loze kreet.

Terwijl ik eigenlijk is echt zó nutteloos, je kunt er helemaal niets mee, want je kunt het niet meer veranderen. JA, IDD JE HAD EIGENLIJK.... Maar dat heb je niet gedaan! Nee, dus wat moet je dan doen? Met een postieve blik kijken naar de toekomst, jeeeej, mooi cliché zinnetje, houd ik van. Doen we nog eens: Beter vandaag dan morgen. Mooi hoor!

Ik word zo moe van mezelf. *zucht*